diaxoristiko2

DIAHORISTIKO

farmakeia

DIAHORISTIKO

O KAIROS

Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύθηκε στην «Εκκλησιαστική Αλήθεια», τη 15θήμερη εφημερίδα της Εκκλησίας της Ελλάδος, την έκδοση της οποίας είχε την ευθύνη το «Γραφείο Τύπου» της Εκκλησίας με Διευθυντή και αρχισυντάκτη τον εκλιπόντα Ιωάννη Χατζηφώτη.
Περιλαμβάνεται στο 1-16/2/1995 φύλλο της εφημερίδας, στη σελ. 15.

ΚΑΙ ΠΑΛΙ Ο κ. Θ. ΜΠΟΥΚΑΣ
Αιδ. Πρωτ. π. Αντωνίου Αλεβιζοπούλου

Τον τελευταίο καιρό ο κ. Θεοφάνης Μπούκας δραστηριοποιείται και πάλι εναντίον του π. Αλεβιζοπούλου και ζητά την καθαίρεση του, με βάση τον ΝΒ’ κανόνα των Αγίων Αποστόλων, μια και δεν δέχεται «επιστρέφοντα από αμαρτίας»!
Αλλά, όπως φαίνεται από την παρακάτω επιστολή του π. Αλεβιζοπούλου, με ημερομηνία 9/2/1991, ο κ. Μπούκας δεν «επέστρεψε», δηλαδή δεν παραδέχθηκε, ούτε και εγκατέλειψε τις «αμαρτίες» που του κατελόγιζε ο π. Αντώνιος. Και οι αμαρτίες αυτές δεν ήταν κάποιες θεολογικές πλάνες, άλλά η ίδια η «επιστημονική ψυχολογία» του κ. Μπούκα, την όποία συνεχίζει να ασκεί στα σεμινάρια της νέας εταιρείας του.
«Σεβασμιώτατον
Μητροπολίτην Ύδρας κ. Ιερόθεον Πρόεδρον της Σ.Ε. επί των αιρέσεων.
Σεβασμιώτατε,
Με έκπληξή μου διάβασα στην εφημερίδα «Απογευματινή» της 3/2/1991, στη σελίδα 49 «δήλωση» του Θ. Μπούκα, στην όποία αναφέρεται αόριστα ότι έγραψε μερικά βιβλία και επειδή δεν είναι θεολόγος, έπεσε σε κακοδοξίες και ζητεί την «συγγνώμη της μητρός Εκκλησίας...».
Ο Θ. Μπούκας είχε επικοινωνία μαζί μου πριν μερικά χρόνια και μου έκανε παρόμοια δήλωση, ότι θα σταματήσει τα σεμινάρια, τα όποια είχαμε χαρακτηρίσει αντιχριστιανικά και ότι θα συνεχίσει να εργάζεται ως ψυχολόγος.
Του είπα κατηγορηματικά ότι για να λάβει συγγνώμη από την Εκκλησία πρέπει να αποφασίσει να αλλάξει επάγγελμα και να μη κάνει σεμινάρια, ούτε και «ψυχολογικά». Δεν γνωρίζω αν ο τίτλος του «ψυχολόγου» βασίζεται σε «σπουδές» σε αποκρυφιστικές, γκουρουιστικές οργανώσεις η ψυχολατρείες, στις όποιες ρητώς αναφέρεται. Πρέπει να πω ότι ομάδες, όπως του γκουρού Μαχαρίσι Μαχές Γιόγκι, της Σαηεντόλοτζυ, του γκουρού Ραζνίς, έχουν ιδρύσει εκατοντάδες οργανώσεις -αχυρανθρώπους, με το προσωπείο της φιλοσοφίας, της παιδαγωγικής, της ψυχολογίας κ.ο.κ. Προφανώς και ο κ. Μπούκας κινείται σε παρόμοια πλαίσια. Δεν γνωρίζω αν στη χώρα μας το επάγγελμα του ψυχολόγου είναι κατοχυρωμένο. για την ενημέρωσή σας, αναφέρω ότι ο Θεοφάνης Μπούκας ίδρυσε το «Κέντρο Προγραμματισμού Ζωής», το «Ινστιτούτο Προγραμματισμού Ζωής» και την «Εκδοτική ΑΕ».
Με τη μέθοδό του «Ψυχοδυναμική», «αυτογνωσία» κ.ο.κ., και τα διάφορα σεμινάρια που κλιμακώνονται και προσφέρονται έναντι μεγάλων χρηματικών ποσών, υπόσχονται τη λύση όλων των προβλημάτων, πλούτο, ευημερία, υγεία κ.λπ. Το σύστημα είναι ένα ανακάτεμα διαφόρων μεθόδων, όπως του Σίλβα Μάιντ Κοντρόλ, της Σαηεντόλοτζυ και άλλων ψυχολατρειών, ινδουισμού κ.λπ. Από τους οπαδούς του απαιτούσε να του δίδουν το ένα δέκατο των εισοδημάτων τους («δεκάτη»).
Οι «τεχνικές» του στηρίζονται στη «θέση-κλειδί», ότι δεν υπάρχει διάκριση ανάμεσα στον Θεό και στον κόσμο. Το μόνο που υπάρχει είναι η διαχρονική ολότητα, η σκέψη, που ταυτίζεται με το πνεύμα, που βασιλεύει πάνω σ’ όλη τη ζωή και είναι η «εσωτερική δύναμη», η «μυστικιστική αλήθεια», «ο σπουδαιότερος Εαυτός». Με τις τεχνικές της κίνησης και ιδιαίτερα με τη σεξουαλική αλχημεία πιστεύεται πως αυτή η δύναμη ενεργοποιείται και πραγματώνει οποιαδήποτε επιθυμία του ανθρώπου. Αρκεί ο άνθρωπος να αποκτήσει την «αυτογνωσία» και μ’ αυτό τον τρόπο να ταυτισθεί με την Συ-μπαντική Δύναμη, που ο Μπούκας ονομάζει θεό.
Πάνω σ’ αυτή την αντιχριστιανική δοξασία στηρίζεται η «Ψυχοδυναμική» ή και η ψυχολογία του Θεοφάνη Μπούκα. Στόχος των τεχνικών του είναι η αφύπνιση αυτής της παγκόσμιας Ζωτικής Δύναμης. Ο άνθρωπος δεν είναι δημιούργημα του Θεού, άλλά τμήμα της θείας Δημιουργικής Ουσίας.
Κατά την αντίληψη της ψυχολογίας του Μπούκα η δυστυχία είναι αποτέλεσμα της άγνοιας σχετικά με την αληθινή μας ύπαρξη, «αρνητική σκέψη», επειδή πιστεύουμε ότι δυστυχούμε, ενώ ο «γνωστικός» της κινήσεως «γνωρίζει» ότι ταυτίζεται με τη «θεία Δημιουργική Ουσία» και, συνεπώς, η αρρώστια, η φτώχεια, η δυστυχία είναι ανύπαρκτη και παίρνει υπόσταση στη σκέψη του, η όποία μεταβάλλεται σε ύπαρξη. Σ’ αυτό το θέμα αναφέρομε διεξοδικά στο βιβλίο μου «Αυτογνωσία, αυτοπραγμάτωση, σωτηρία» που θα εκδοθεί προσεχώς από την Ιερά Μητρόπολη Νικοπόλεως και Πρεβέζης .
Ο Θεοφάνης Μπούκας, εκτός από την ινδουιστική ορολογία, χρησιμοποιεί και χριστιανικούς όρους για να δηλώσει το ίδιο περιεχόμενο. Αυτό που ονομάζει πίστη, αποτελεί «νοητική κατάσταση» ή «σκέψη», δεν έχει αναφορά έξω από τον άνθρωπο. Και εκείνο που ονομάζει «προσευχή», ταυτίζεται με το διαλογισμό. Γι’ αυτό και υπόσχεται αποτελέσματα κατά τρόπο μηχανικό, αυτόματο, που δεν υπόκειται σε οποιαδήποτε βούληση έξω από τον άνθρωπο, ούτε σε κάποια θεία βούληση.
Η αληθινή μετάνοια, οι τύψεις της συνειδήσεως, η χριστιανική έννοια της αμαρτίας, αξιολογούνται αρνητικά. Κατά τον Θ. Μπούκα οι τύψεις δημιουργούν βλάβες, γιατί αποτελούν αρνητικά συναισθήματα. Για την ψυχολογία του Μπούκα δεν υπάρχει αξιολογική διάκριση ανάμεσα στο καλό και στο κακό· είναι δύο πλευρές του ίδιου πράγματος, που αξιολογικά εξισώνονται. Η ταντρική ηθική του Μπούκα περιφρονεί τα ταμπού. Η ηδονή όχι μόνο επιδιώκεται, άλλά και μεθοδεύεται και αποτελεί σκοπό· λογίζεται η αντανάκλαση της θεϊκής ευτυχίας του εαυτού μας! Από τα ερωτήματα που τίθενται στις «ψυχολογικές» τεχνικές του Θ. Μπούκα, εξάγεται πως μεταξύ των ταμπού που εξουδετερώνονται είναι και οι σεξουαλικές διαστροφές. Δεν υπάρχουν περιορισμοί στή σεξουαλική δραστηριότητα, ούτε αναφορικά με τον τρόπο, ούτε και αναφορικά με την ηλικία. Η θέση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σοβαρότητα στις «αρχές της παιδαγωγικής, της ψυχολογίας και κοινωνιολογίας», που εφαρμόζει ο Μπούκας.
Ο «Χριστός» του Θεοφάνη Μπούκα δεν είναι ο εις Κύριος, Ιησούς Χριστός, ο Υιός του Θεού ο Μονογενής, ο δι’ ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθών εκ των ουρανών, ο σαρκωθείς εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου και ο σταυρωθείς υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου.
Πρόκειται για το Λόγο του Θεού μέσα μας· ο Ιησούς Χριστός ήταν απλώς ένας «Λάμα της Ανατολής», που χρησιμοποίησε την ίδια γνώση που διδάσκει ο Μπούκας στην ψυχολογία του και την όποια μπορεί ο κάθε οπαδός του να αποκτήσει· ήταν ένας «ηγέτης των Γνωστικών»!
Σ’ αυτή τη διδαχή και στη λατρεία δαιμονίων ο Μπούκας εισάγει τους πιστούς του με τα λεγόμενα «δώρα του Πνεύματος», που αποτελούν ινδουιστική μύηση, κατά το πρότυπο του γκουρού Μαχαρίσι Μαχές Γιόγκι. Με τη μύηση αυτή υπόσχεται την «απελευθέρωση» της «απεριόριστης θεϊκής Δύναμης μέσα μας». Εδώ χρησιμοποιούνται ακόμη και Ινδουιστικά μάντρα, όπως το ΟΜ, που αποτελεί επίκληση ινδουιστικών θεοτήτων, δηλαδή δαιμονίων.
Όλα αυτά, Σεβασμιώτατε, αποδεικνύουν ότι δεν πρόκειται για περίπτωση ενός άνθρώπου που έγραψε κάποια βιβλία και έπεσε έξω σε δογματικά ζητήματα, επειδή δεν είναι θεολόγος. Πρόκειται για μια οργάνωση, που εμφανίζεται με διάφορα προσωπεία και στηρίζεται ολοκληρωτικά σε διδασκαλία που ακυρώνει ολόκληρο το μήνυμα της εν Χριστώ σωτηρίας. Αυτό αποδεικνύεται με λεπτομερείς παραπομπές στο υπό έκδοση βιβλίο μου .
Αν ο κ. Μπούκας αποφασίσει να εγκαταλείψει το αντιχριστιανικό του σύστημα, πρέπει κατ’ αρχήν να σταματήσει να εμφανίζεται ως «ψυχολόγος» και να αλλάξει επάγγελμα. Όμως δεν είναι διατεθειμένος να το κάνει, αφού πριν από μερικές ημέρες (28/1/1991), εμφανίστηκε στην τηλεόραση σαν ειδικός ψυχολόγος και έδωσε συμβουλές στους γονείς, πώς να αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους το φόβο του πολέμου. Εδώ έχουμε μια κλασσική περίπτωση παραθρησκευτικής οργανώσεως που εμφανίζεται με νέο προσωπείο (του ψυχολόγου) και διαδίδει τις ίδιες δοξασίες.
Κατόπιν είναι απαραίτητο να κατηχηθεί για μακρό χρονικό διάστημα για να συνειδητοποιήσει το μέγεθος της πλάνης του. Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει να ανατεθεί από την Ιερά Σύνοδο σε ειδικό θεολόγο η σε βάθος έρευνα όλων των βιβλίων του Θ. Μπούκα και ιδιαίτερα του περιεχομένου των σεμιναρίων και της διδαχής στα πλαίσια των σεμιναρίων αυτών, για την όποια ο ίδιος υπεχρέωνε τους οπαδούς του να μη την ανακοινώσουν. Ο θεολόγος αυτός θα μπορούσε να βοηθηθεί και από τον Γέροντα Πορφύριο και τον π. Φώτιο Σκάνδαλο (Καλίσια), στον οποίο έχουμε στείλει για εξομολόγηση πολλά πρώην θύματα του Θ. Μπούκα.
Εάν ο Θ. Μπούκας κατηχηθεί σωστά και εγκολπωθεί πράγματι την ορθόδοξο διδαχή, πρέπει να δείξει έμπρακτη μετάνοια και να ζητήσει δημόσια συγχώρηση και από όλα τα πρώην θύματά του, τα όποια μπορούν να κληθούν είτε από τον ίδιο, είτε από εμάς.
Είναι ανάγκη ο ειδικός λίβελος που θα υπογράψει ενώπιον των πρώην θυμάτων του να σταλεί μέσω της Ιεράς Συνόδου εις τας κατά τόπους Ιεράς Μητροπόλεις για να αναγνωσθεί από άμβωνος από όλες τις ενορίες προς περιφρούρηση των ορθοδόξων και προς δόξαν Θεού.
Δεν πρόκειται εδώ για ένα απλό «πλανεμένο πρόβατο», άλλά για αρχηγό αποκρυφιστικής οργανώσεως που συνεχίζει με το πρόσχημα του ψυχολόγου να δημιουργεί προβλήματα στην Εκκλησία της Ελλάδος, στην Εκκλησία της Κρήτης, στην Εκκλησία της Κύπρου. Εδώ δεν επιτρέπεται καμία βιασύνη. Θα πρέπει να εφαρμοσθεί η πράξη της Εκκλησίας, κατά την όποια προσδιορίζονται επακριβώς οι κακοδοξίες των αιρετικών, οι όποιοι και συνεχωρούντο αν αποδεδειγμένα μετανοούσαν ή διαφορετικά, ανεθεματίζοντο. Δεν θεωρείται αρκετή η δημοσίευση μιας αόριστης δήλωσης που δημοσιεύεται σε κάποια «άκρη» πολυσέλιδης εφημερίδας η κάποια προσωπική συζήτηση με κάποιον πνευματικό που ίσως δεν είχε τη δυνατότητα να ερευνήσει το βάθος της υποθέσεως και τις τρομακτικές ποιμαντικές της επιπτώσεις.
Ο Θ. Μπούκας, με αστρονομικά ποσά που συνέλεξε από τους οπαδούς του, έκτισε τεράστιο κτίριο για τις ανάγκες της οργανώσεώς του. Τίθεται το ερώτημα: Στην περίπτωση που θα θελήσει να διαλύσει την οργάνωση, πράγμα που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη συγγνώμη της Εκκλησίας, τι θα κάνει με αυτό το κτίριο, το οποίο κτίσθηκε με τέτοια χρήματα, γιατί δεν μπορεί, φυσικά, να το κρατήσει για τον εαυτό του.
Δεν είμαι εναντίον της συγγνώμης της Εκκλησίας στην περίπτωση που υπάρχει πράγματι ειλικρινής μετάνοια. Αλλά η μετάνοια σ’ αυτή την περίπτωση προϋποθέτει σαφή αντίληψη της αμαρτίας, θεολογική αντιπαράθεση και διάθεση επανορθώσεως, που σ’ αυτή την περίπτωση εκφράζεται πειστικά μόνο εάν η παροχή της συγγνώμης πραγματοποιηθεί στα ανωτέρω πλαίσια.

Μετά σεβασμού
π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος

  • Δευτέρα
    16 Δεκεμβρίου

    Αγγαίου του προφήτου, Μοδέστου, Θεοφανούς